اسید معده و آنتی اسیدها :

 اسید معده و آنتی اسیدها :

از سلول های ترشحی دیواره ی معده روزانه حدود ۳ لیتر هیدروکلریک اسید با غلظت ۳% مول بر لیتر ترشح می شود . وجود این مقدار اسید با غلظت یاد شده ، برای فعال کردن آنزیم هایی که در گوارش برخی پروتئین ها نقش دارند ، لازم است . یکی دیگر از نقش های بیولوژیکی این محیط اسیدی از بین بردن باکتری هایی است که همراه غذا و آب وارد معده می شوند و وجود آن ها در دستگاه گوارش قطعا ً باعث بیماری انسان می شود . این مایع با داشتن فواید زیاد ، گاهی سبب بیماری هایی نظیر ورم معده ، زخم معده و زخم دوازدهه می شود . هر چند علل بروز این بیماری ها ، اسید معده به تنهایی نیست ولی پس از بروز این ناهنجاری ها ، این اسید در ایجاد درد و گسترش بیماری بسیار مؤثر است . بنابراین برای کنترل بیماری باید غلظت اسید معده را ، به ویژه در زمان هایی که کمتر به آن نیاز است کنترل کرد .یکی از داروهای مفید برای کنترل اسیدیته ی معده ، قرص یا شربت آنتی اسید ( شیر منیزی ) می باشد که معمولا ً شامل منیزیوم هیدروکسید جامد و آلومینیوم هیدروکسید جامد یا سوسپانسیونی از آن ها است .آنتی اسید ها موادی هستند که برای خنثی کردن اسید اضافی معده به کار می روند . این مواد مانند آلومینیوم هیدروکسید و منیزیوم هیدروکسید ، به روده آسیب نمی رسانند ، زیرا در آب خیلی قابل حل نیستند . بعضی از آنتی اسید ها همراه با کلسیم کربنات ، برای خنثی کردن اسید معده کاربرد دارند . کلسیم کربنات به بیمارانی که مشکل هضم یا زمینه ی تولید سنگ کلیه دارند ، توصیه نمی شود .